Lost in translation

O vello Agostín, bispo xa de Hipona, levou nos seus últimos anos -din- unha vida ascética, dedicada ao estudo...
Mais, ás veces, cando o sermón ou a carta resistíaselle e non daba coa frase axeitada, algo parecía tirar del con suavidade... Cara ao oco da ventá..., que daba ao norte...

Well, if you're travelin' in the north country fair,
Where the winds hit heavy on the borderline,
Remember me to one who lives there.
She once was a true love of mine.

Well, if you go when the snowflakes storm,
When the rivers freeze and summer ends,
Please see if she's wearing a coat so warm,
To keep her from the howlin' winds.

Please see for me if her hair hangs long,
If it rolls and flows all down her breast.
Please see for me if her hair hangs long,
That's the way I remember her best.

I'm a-wonderin' if she remembers me at all.
Many times I've often prayed
In the darkness of my night,
In the brightness of my day.

So if you're travelin' in the north country fair,
Where the winds hit heavy on the borderline,
Remember me to one who lives there.
She once was a true love of mine.
(Bob Dylan, "Girl from the north country")

¿É o editor de Stephen King agostiniano, ou tomista (aquinano)?

"- El universo -explicó- es el Gran Todo, y presenta una paradoja demasiado vasta para que una mente finita pueda abarcarla. Del mismo modo en que el cerebro viviente no puede concebir un cerebro no viviente - aunque tal vez crea que sí puede- , la mente finita no puede abarcar el infinito."
(O home de negro ao pistoleiro, en El pistolero, de Stephen King, páxina 283; Plaza & Janés)

(Gracias, S.).

Sobre os textos incluídos no Tema 3

Ademais dos textos propostos pola CIUG, temos dentro do Tema 3 mecanogafiado (páxina 3-8) unha serie de breves textos que poden ser utilizados para comentalos. Pasamos a continuación a facer unha breve presentación de cada un deles, co fin de facilitar esa tarefa, se decides emprendela, cousa que é recomendable... Son cinco, en total:

1. O primeiro é de Do libre albedrío. Pese ao título da obra, este fragmento non trata o tema do libre albedrío. É un texto de tres parágrafos, e recomendamos ter en conta soamente o primeiro deles (os outros dous son demasiado complicados). Nese parágrafo fálase da Verdade (Exemplares) e de como é posible coñecela (vía interior, luz interior: íntima e ao tempo de todo home). Nega o relativismo. Podemos e debemos traer a colación a Platón, Filón, Plotino, Aquino e Ockham, e se pasamos ao Tema 4, a negación da existencia das Ideas coa Nova Ciencia, e a matematización do mundo.
2. Éste é de Sobre oitenta e tres cuestións diversas, e consta de dous parágrafos. o primeiro trata da Creación, das Ideas Exemplares, que son eternas e inmutables, das Ideas de Platón, e da participación (Platón outra vez). Debemos pois falar de creacionismo e emanatismo, Platón, Filón, Plotino, e de Aquino e Ockham. Se pasamos ao Tema 4, da negación da existencia das Ideas ou esencias pola Nova Ciencia, e a matematización.
3. E éste é de A Cidade de Deus, e trata a cuestión, para Agostín non contradictoria, como cristiano que é, entre a Providencia divina (en relación co tempo, coa Historia), e o libre albedrío dos seres humanos. O texto resulta algo repetitivo, e reclama unha lectura detida para non perder o fío. Os temas tratados nesa obra agostiniana, o contraste co concepto non lneal do tempo, así como o creacionismo e a contextualización do tema do libre albedrío dentro da moral cristiana, completaría o cadro. Podes contrastar tamén a visión de Agostín co emanatismo plotiniano.
4. O número catro é unha carta de Agostín. Nela expón a súa actitude ante o problema da relación entre fe e razón: colaboración e non contradicción entre ambas. Certas frases deben ser lidas con certa calma, para entendelas correctamente. Esta relación entre fe e razón implica falar da actitude dos filósofos da época que rexeitan o cristianismo (comezo do Tema 3), e por suposto de Aquino e Ockham (e do Humanismo e a Nova Ciencia, se pasamos ao Tema 4), sempre en relación ben explicada coas teorías do coñecemento destes autores e o seu concepto da razón humana.
5. O último é unha famosa frase de Agostín, outra vez dunha carta, e outra vez sobre a relación entre fe e razón: falta de contradicción entre ambas e colaboración, pois Verdade só hai unha: a cristiana.

Esperamos que esta entrada sexa de axuda para quen escolla un destes fragmentos para practicar antes do exame. De todos modos, aínda que finalmente non fagas comentario algún -o que non é desde logo nada recomendable-, por favor, polo menos le todos estes textos e os da CIUG. Polo menos iso...

Ano 410: Os sioux saquean Nova York e Agostín cóntao na Rede

Agostín goes to Hollywood

Agostín e os sete textiños

Ben, todos sabemos xa que a CIUG propón para este Tema 3 sete textos sete, e agora nesta entrada pretendemos presentar brevemente cada un deles, sinalando de paso algún detale escuro que outro, para evitar no que se poida a confusión:

1. TEXTO 1: O texto leva título: "O home foi creado a imaxe de Deus", e iso, a existencia do título, xa facilita a comprensión, ¿ou? Hai citas, en letra cursiva, que, evidentemente e como nos outros textos, son da Biblia, o cal remítenos inevitablemente á relación entre fe e razón. Tamén este texto obríganos a ter presente a oposición entre creacionismo e emanatismo, e mirar atrás (Filón, Plotino). Os tipos de alma, vistos en temas pasados, é algo que atopamos tamén, e Aristóteles é unha importante referencia. De Platón tampouco podemos prescindir, claro: ¡é Agostín! Presta atención ao final, cando diferencia entre entendemento e razón, diferencia explicada no propio texto. Está claro que a teoría do coñecemento agostiniana (interiorización, iluminación) debemos tamén tratala, buscando a semellanza con Platón (reminicencia, símil do Sol). Non debemos olvidar nunca que Tomás de Aquino e Ockham forman parte do Tema 3, e tratan -doutro xeito- estes temas.
   
2. TEXTO 2: Éste é un fragmento da súa famosa obra autobiográfica Confesións. Fálanos da Creación, as criaturas, o home, Deus, polo que a oposición cracionismo-emanatismo debes tela en conta, e a diferencia entre o ser necesario e as criaturas contimxentes. Fala de Anaxímenes: é o terceiro da Escola de Mileto: ver Tema 1, presocráticos, ao principio. Anaxímenes afirmaba que o arché, o principio rector de todo era o aire, de aí a cita. O home é composto do corpo (exterior, sentidos) e a alma (interior, ilumininación), e é por esta vía do interior que temos que buscar a Deus (a Verdade). Podemos, e debemos, ter presentes a Platón (nous, símil do Sol, reminiscncia), Aristóteles, Filón e Plotino, e Aquino e Ockham.
3. TEXTO 3: Ten título: "Que dúas cidades hai", e é da obra A Cidade de Deus. hai diferentes citas bíblicas: "Ps." significa "Salmos"; "Rom.", ""Carta aos romanos"; "Cor.", "Carta aos coríntios". Debes situarte principalmente -pero non exclusivamente- no apartado do Tema 3 que fala da teoloxía da Historia de Agostín e a súa teoría das relacións entre Igrexa e Estado, que permitirá unha comparación coa obra de Maquiavelo (Tema 4). Os que están facendo o traballo sobre o conto de Borges deberían estar especialmente atentos... Utiliza o dicionario: talvez termos como "gloria", "piedade" e outros xa non sexan tan claros para a túa xeración. Lembra tamén ese apartado do comezo do Tema 3 dedicado aos trazos esenciais da relixión cristiana: tempo, Providencia, relación do Deus Pai cos homes, etc.
4. TEXTO 4: Volvemos ás Confesións. Agora temos a Verdade, o coñecemento, a razón, os sentidos, a alma, etc. Ou sexa, teoría do coñecemento (ilumunación, interior) e ontoloxía (Ideas Exemplares eternas e inmutables), etc. Por "moreas de fantasmas" debemos entender impresións sensibles, sensacións, información que chega do corpo-sentidos-exterior , cambiante, non fiables, confusión. Iluminación interior, Ideas Exemplares eternas e inmutables, comparación con Platón, Filón, Plotino, e, claro, contraposición con Aquino e Ockham.
   
5. TEXTO 5: Enrevesado texto das Confesións, a maior gloria de quen elixira semellante fragmento pensando en alumnos de bacharelato, amén. En fin, é o que hai. En calquera caso, trata do coñecemento da Verdade eterna e inmutable (Deus, Exemplares) pola vía do interior (alma, razón), e non pola do exterior (sentidos, corpo). Por "inconmutable" debemos entender "inmutable, que non cambia". A caridade é unha virtude cristiana: consulta o dicionario, por favor. Onde les "rexión da desemellanza" podes entender "un país lejano", segundo a traducción de Nueva Biblia Española, máis entendible. Hai numerosas citas bíblicas: "Ex.", significa "Éxodo"; "Ps.", "Salmos"; "Lc.", Evanxelio de Lucas. A abreviatura "Cf." significa "confere": "compárese, véase".
6. TEXTO 6: Este texto e o seguinte non deberían estar aquí. O propio responsable da selección de textos recoñeceu verbalmente -aínda que non por escrito- que os seus contidos non están incluídos nos "tópicos -non están dentro dos contidos do Tema 3 marcados pola propia CIUG-. En calquera caso, este texto 6 fala da memoria, do memorizado, o que se recupera da propia memoria, do que olvidamos. A memoria e o eu.
7. TEXTO 7: Fragmento das Confesións no que Agostín reflexiona sobre o tempo, o pasado, o presente e o futuro. Realmente é un coñecidísimo texto deste autor, e de indubidable valor e interese... Podes relacionalo coa Historia e a Providencia tal e como son entendidas polo cristianismo e son explicadas no Tema 3, pero aínda así non será fácil... Pero outra vez queda fóra dos contidos-tópicos marcados pola CIUG para o Tema 3, polo que non debría estar aquí. Ver o dito no Texto 6.
   

Textos de Agostín propostos pola CIUG

Metidos xa no Tema 3, temos que comezar advertindo que hai sete textos de Agostiño (Agostín), se ben os dous últimos, o seis e o sete, máis ben hai que velos como algo parecido a textos complementarios, xa que, como a propia persoa responsable da elección destes sete textos recoñece "verbalmente" -por escrito, aínda non-, eses dous non caben dentro do marco prefixado polos "tópicos" ( puntos principais de cada tema) establecidos pola propia CIUG, e que timesmo podes ler na rede.
Polo demais, eses textos están fotocopiados e a túa disposición desde o mes de Decembro na túa aula, no taboeiro. Pero se prefires imprimilos desde a páxina da CIUG, podes. ¿Como? AsÍ:

1. Escribes "CIUG" en Google ou Firefox e entras. Ou se o prefires, preme xa aquí neste enlace para entrar agora xa na páxina da CIUG, e continúa despois cos pasos seguintes...
   
2. Premes onde di "Área de Centros", arriba, á dereita.
   
3. E agora onde di "Grupos de Taballo".
4. Buscas o rectágulo correspondente a "Filosofía", e dentro del premes onde podes ler "Máis información".
5. E agora sobre a palabra "Textos".
6. Entonces buscas "Agostiño" (despois de Aristóteles): aí tes os textos, que deberás atopar un por un, e imprimir un por un.

Da a impresión de que cada certo tempo a CIUG varía a orde a seguir para atopar os textos que toquen (Platón, Aristóteles...). Paciencia.
Os seguintes textos que haberá que imprimir serán os do Tema 4 (Maquiavelo), pero NON os dos autores que verás entre Agostiño e Maquiavelo. Eses nós non os escollimos, ¿de acordo?